Frankenstein (2025)..

• Yaratımın sadece sonuç odaklı olmadığını  harika bir görsellikle sahneleyen filmimizi, bence özetleyen sahne gemi sahnesi idi. 
• Belki kendimize ilk baktığımızda o güneşin!! ışığı gözlerimizi kamaştırıyor; ancak bir şekilde doğum kanalından çıkıp ormana dalmalıyız. Çünkü ne zaman ki şefkatli bir sevgiyle sarmalandığımız (yuva bildiğimiz) bir yerde, biraz da karlar altında kalmayı becerirsek dişil yanımızla buluşabiliriz. Dilimizi öğrenebiliriz. Görmeden ama hissederek, oluş hâlimize şefkat verebiliriz. 
• Böylece kendimizin ne olduğunu bilebilir, o hâliyle onu kabul edebiliriz. Gözlemci gönüllerinin şahitliğinde, kendimizi açabiliriz. Dolayısıyla bilinçdışımızın donmuş denizinin buzlarını kırabilir, kendimizi akışın nehrine bırakabiliriz. 
• İşte o zaman sadece bir oluş hâli olan yaşamanın/yaşamın ritmine girebilir ve güneşe doğrudan ‘bakabilir’ oluruz.
• Ve sadece bireyselde değil, kolektifte de bu filmi toplumların gelişimi ve geldiği nokta açısından harika detaylarla açan Kent Kabilersi  ‘Metinden İmgeye’ kitap-film atölyesine şükranla..

Frankenstein Atölyesi 

Yaratılan değil, terk edilen tehlikeli

Bağın yokluğu en temel 

Bağın yokluğu -> yarattığıyla bağ kuramam ama trajediiye dönüşüyor (ateşi nereye koyacağını bilememe)

Kitap ve ilk film -gotikti; son filmde romantizme dönüştürüyor

Ateş hem bilgi mi hem ihlal mi sorusunu sorduruyor

Prometus ateşi paylaşır, Victor sahiplenir = narsistik bir aydınlanma

Prometus, sınır ihlali miti

Yaratık = kozmik uyumsuzluk

Yaratık = çalınan ateşin somutlaşmış hali

Modernizmde sınır nerede bilmiyoruz

Artık iç karanlığıımızda

Doğa-> taşkın arzunun temsili

(filmde ise) -> Simyadan bekleneni vermeyen 

İçinin reddettiği parça = yaratık

Yaratık = duyarlılık

Duyarlılık artık erdem değil, katlanılması zor

Romandan sonra HSP de dışlandı

Kitap -> bedeni mekanizma —sahiplenerek (sorunu bu)

Film -> bedeni organik görüyor

Yaratık = terk edilmiş bir müdahalenin sonucu

Yaşanan bir bütünlük yaratmak -> cerrah/sanatçı (dengeli) —> yalnızlık isteyen süreçler

Ne tam bir simya, ne tam bir bilim ortaya konmuyor

Yönünü kaybetmiş

Laboratuvar-> ritüelistik

Simya artık sıcağa dönme, hayat amacı fazlalığı (kitap)

Duygu eksikliğinin telafisi (film)

Yaratım var ama dünya yok artık <— en büyük önermesi -> Adem ve Havva miti

Cennet yok — dünya yaratılmış ama yaşanacak bir yer değil

Havva yok — arzu var ama karşılığı yok