Sersemler Evi..

Posted by jaleninalemi Thursday, November 13, 2025

Sersemler Evi..

[ENG is below]

Ne mutlu ki ilk kez Erzurum Devlet Tiyatrosu’nun bir oyununu seyretme şansına sahip oldum.
Aslında yazar+yönetmeni İngiliz olup çeşitli ülkelerde oyununun uyarlamasını gerçekleştiren Toby Jon Wilsher’a ait bir tiyatro imiş.
Hayatımda seyrettiğim en orijinal oyunlardan biri oldu.
Her şeyde olduğu gibi bunda da konuyu okumadan gittiğim için konuşma olmayan bir tiyatro olduğunu bilmiyordum. O yüzden çok şaşırttı.
Çok kısa bir süre adapte olmakta zorluk çeksem de sonrasında o 1,5 saat, molasız nasıl akıp gitti anlamadım. Zira nice sözlü oyunlar seyrettik dakikaları saydık.
Dünyada çok örneği olsa da zaten ülkemiz tek temsilcisi imiş.

*Yönetmenin, yaşanan çağın görsellikte ağırlık kazandığı düşüncesinden hareketle ürettiği "vücut ve mask tiyatrosu" türündeki bir oyun.

Hem o maskelerin karakterlerle böylesi uyumlu olmasına,
hem de oyuncuların o maskelerle bu sıcakta böylesi bir performans sergilemelerine hayran kaldım.
Gerçekten de sanki kuklalar canlanmış da temsili onlar yapıyormuşasına müthiş başarılıydılar.
Karakterlerin her birini ayrı sevdim.
Tabii ki denizciler müthiş keyifliydi ancak yerel kültüre uyumlanarak Hollanda’daki Erzurum’lu öğrenci* profilindeki tip de müthişti bence.

* Bu, oyunun Türkiye uyarlamasında hem yerel bir bağ kurmak hem de tiyatroya kültürel dokunuş katmak amacıyla eklenen özgün bir detay. Yönetmen bu uyarlamaya izin vermiş; çünkü kendisi oyunun “yerel motiflerle yeniden doğmasını” destekliyor. Böylece orijinal Fool House’ta karakterin Erzurum’la ilgisi yok; öğrenci karakter nötr, kültürsüz bir arketip.
“Erzurum’dan gelen öğrenci” sadece Türk uyarlamasına özgü bir ekleme.

Velhasıl mistik havası ve bütün orijinalliği ile çok beğendim.

***

[in ENG]

Fool House..

I was so glad to have had the chance to watch a play by the Erzurum State Theatre for the very first time.
The play, in fact, belongs to the British writer and director Toby Jon Wilsher, who has staged adaptations of it in several countries.
It turned out to be one of the most original plays I’ve ever seen in my life.
As always, I went without reading anything about it beforehand, so I didn’t know it was a wordless theatre piece which truly surprised me.
Although it took me a short while to adjust, once I did, I couldn’t believe how that hour and a half without intermission simply flew by. After all, we’ve sat through so many plays with dialogue counting down the minutes!
Even though there are many examples of this kind of theatre around the world, this play happens to be the only representative of its kind in Turkey.

*It’s a “body and mask theatre” production created by the director, based on his belief that today’s era gives increasing importance to visual storytelling.

I was amazed by how perfectly the masks matched each character,
and equally by how the actors managed to deliver such an intense performance under the heat while wearing those masks.
It was as if the puppets had come to life and were performing the story themselves absolutely brilliant.
I loved every single character.
Of course, the sailors were delightful, but the localized adaptation of the Erzurum-born student* living in the Netherlands was, in my opinion, truly outstanding.

*This was a unique addition to the Turkish adaptation meant to create a local connection and add a cultural layer to the story. The director approved this change himself, as he supports letting the play “be reborn through local motifs.” In the original version of Fool House, the student character has no relation to Erzurum and remains a neutral, culture-free archetype.